Verslag : Wielsbeke – FC THK : 6 – 5

David Romer, de nieuwe aanwinst van de U19 van SC Wielsbeke zat er ontspannen bij. Per slot van rekening kende hij het merendeel van zijn ploeggenoten van op school. Hij bewonderde zijn shirtje nog eens voor hij het aantrok : nummer 16 met erboven zijn naam D. Romer. Plots werden ze opgeschrikt door de trainer die de kleedkamer binnenstoof. “De scheidsrechter is te laat. En nu hebben de tegenstanders een ref mogen aanduiden. Heb je die scheidsrechter gezien ?”, wist hij nog net uit te brengen. “Dat is verdomme een madammeke van meer dan 70 jaar. Hoe komen ze erbij ?”. Dat madammeke was dan blijkbaar wel op een zware moto toegekomen, met achterop in een mandje een lelijke poedel, met ‘Blackie’ op zijn helm. En die Thérèse B. bleek zelfs een officieel scheidsrechtersdiploma te hebben.

Over naar de wedstrijd. Of nog niet helemaal. De trainer van onze opponenten was warempel een manneke van amper 10 jaar oud, wel een beleefd ventje die Lionel, het moet gezegd. Dat in grote tegenstelling tot de spelers zelf : deze leken zelf ook wel een weggelopen motorbende : allemaal ros haar, lange baarden, onverstaanbaar en met witte spillebeentjes die precies nog nooit het zonlicht gezien hadden. Ze werden gesponsord door Frituur ’T Half Kieken (vandaar THK).
Zij mochten de aftrap geven : 0 – 1. Oei, wat was hier gebeurd ? We moeten toegeven, we hadden de goal ook niet gezien. Alle ogen waren gericht op 2 meiskes die hun entree maakten : Sabrina en Jeanine, zo horen we later. En ja, zo’n korte rokjes zorgen wel eens voor afleiding. Algauw kregen we echter een tweede goal te slikken, en een derde en een vierde. Die mannen konden niet voetballen maar liepen ons gewoon omver, haalden ons onderuit dat het niet schoon meer was. En de scheidsrechter, die ze met De Bomma aanspraken, was zo partijdig als wat. Ze leek die Jean-Jeans zelfs aan te moedigen. Mathias, die niet gauw uit zijn sloefen schiet, kon het niet langer aanzien en ging protesteren bij de scheids. Rood ! Amai, kon het nog slechter ? Ja, Dennis vraagt uitleg en krijgt onmiddellijk ook een rode kaart gepresenteerd. We gingen tenslotte met negen man en een 0 – 5 achterstand de rust in.

Na de rust hadden we er echter nog hoop op. De echte scheids was ondertussen gearriveerd. Hij was blijkbaar onderweg bijna van de weg gereden door een camionette van NV MegaBeton. De Jean-Jeans mochten geen fouten à volonté meer maken en al gauw wordt het 1 – 5, 2 – 5, 3 – 5, 4 – 5. Die mannen raakten gewoon geen bal meer. Met nog 20 minuten te spelen kwam daar weer de Bomma met een ideetje aan. Blokkeer gewoon heel die goal, de keeper ervoor en die moet de bal maar ieder keer zo ver mogelijk weg shotten. En ze leken er nog mee weg te komen ook. Heel de goal was gevuld met witte beentjes, lange baarden, maar er was geen doorkomen aan. Op 5 minuten voor tijd lukt het dan toch eens : 5 – 5. En dan, een minuut voor tijd waren het onze rode kaarten die verlossing brachten. “Gratis Bier”, riepen ze vanaf de kant.Dat moesten de Jean-Jeans geen twee keer horen. Allemaal spurtten ze naar de kant en David Romer legt de eindstand vast : 6 – 5. De winning goal, daar kan je alleen maar van …”.

Hey David, dromer, ga je daar blijven zitten misschien ? Die van Aalst staan al op het veld ! We gaan ze er eens goed van langs geven zie !

MarcW

Goesting naar nog meer voetbal met de Jeans ? ? ?
.
.
.