Toch maar een verslag ...

WEDSTRIJDVERSLAG U19: SC WIELSBEKE - R. UNION ST.-GILLOISE : 2 – 7
Laten we het wedstrijdverslag (eigenlijk schreef ik er deze keer liever geen…) maar kort houden en vooral even kijken naar onze eerste zorgen.
De wedstrijd:
Wielsbeke startte zeer goed en wist meteen enkele doelrijpe kansen te creëren maar jammer genoeg ook te missen.Sorry jongens, maar zo zullen jullie nooit winnen! Er moet nu eenmaal gescoord worden. Op de momenten waarin we de match kunnen beslissen, missen we te veel kansen en dat moet beter. De verdediging kan de meubels niet blijven redden. Misschien heeft het middenveld hier ook wel een belangrijke taak als scharnierpunt van de ploeg!
De bezoekers waren technisch en tactisch sterker (en ook sneller), maar wisten vooral bijna elke kans om te zetten in een doelpunt. Dit was in deze match het belangrijkste verschil. De doelpunten buiten beschouwing gelaten leek dit zelfs een zeer gelijkopgaande wedstrijd. OK, de scheids negeerde misschien wel een buitenspelsituatie met een doelpunt als gevolg. Maar hij negeerde ook enkele foutjes van ons (dubieuze ingreep van onze doelman: enkel geel, duidelijke fout in ons strafschopgebied, …) Wat we wel zagen, is dat onze combinaties bij momenten al iets beter waren en dat is zeker hoopgevend. Zwakke punten blijven de eindpassen en het verschuiven van de hele ploeg bij een aanval en bij balverlies. Creativiteit in het middenveld. Het innemen van de plaatsen die werden verlaten tijdens een aanval …We kunnen in ieder geval stellen dat de score op zijn minst wat overdreven was. Maar dat helpt ons niet vooruit.
Enkele dingen om aan te werken:
1. De winterstop was duidelijk een echte winterstop: de ploeg werd niet samengehouden door andere activiteiten (vb. eens samen gaan zwemmen, spinnen, voetbalpartijtje in de sporthal, looptraining, …)GEVOLG: Waar was de vuist? Waar was de positieve ingesteldheid? Het enthousiasme?
2. Het vertrouwen van de spelers is zoals het weer: onder het vriespunt!Lossen we dit op door tegen elkaar of tegen de trainer te gaan zagen? Moet je op de ploegmaats reclameren als je zelf een open kans mist? Moet je ploegmaats afbreken terwijl je zelf ondermaats bezig bent? Moet je zodanig jezelf uitkafferen dat je niet meer bezig bent met de match? Denken we ook niet te gemakkelijk dat het toch niet lukt?
3. Klopt onze opstelling wel?Waarom wordt er niet gescoord? Hoeveel deftige ballen krijgen de spitsen? Waarom lopen we elkaar voor de voeten en kunnen we onze positie niet houden? Waarom moet die of die speler plots de vrijschoppen of hoekschoppen geven terwijl het vroeger goed ging? Werd de juiste speler vervangen? Zou een verschuiving op het veld zelf niet rendabeler geweest zijn? Wie weet. Daar heeft iedereen wel een eigen mening over. Het is wel opvallend dat sommige posities niet zijn ingevuld zoals het hoort. Probeer goed te beseffen wat belangrijk is op de positie waar je speelt. Sommigen kunnen toch beter …
4. We moeten ook beseffen dat het gedaan is met winnen op kracht en stoerheid. Wij hebben dit seizoen te maken met mannen die kunnen voetballen. Zij lopen met de bal aan de voet zonder ernaar te kijken. Zij hebben veel minder problemen met het controleren van een bal en kunnen in 1 tijd spelen. Het is vooral de bal die moet werken. Lopen met die bal heeft zelden zin. Voetballen zonder bal is belangrijker. Je ploegmaat moet bijna blindelings weten waar jij bent. Dit is veel belangrijker dan te dicht bij elkaar lopen. Niet altijd naar dezelfde medespeler passen, dat ziet de tegenstander snel. Op dergelijke dingen kan getraind worden.
5. Zorg bovenal ook voor een goede sfeer op het veld. Enkel vrienden kunnen een goed team met een stevige vuist vormen. Jullie hebben in het verleden genoeg bewezen dat dit jullie sterkste punt was. Zorg er ook voor dat je die mentaliteit niet kwijt geraakt. Blijf jullie trotse schreeuw uitroepen en ga ervoor. Denk eraan dat negatieve ingesteldheid niet rendabel is. Moedig elkaar meer aan en zeg zoals Obama: YES WE CAN!